Berichten in categorie reportage

Hoe gaat het met Ceciel?

op 28 januari 2010 door lise witteman in interview, reportage

Utrecht, 11 december 2009 – Ik laat haar even naar me speuren zodat ik haar onopvallend kan bekijken. Ze is niets veranderd. Hoewel, misschien dat ze er iets seksiër uitziet dan ik me kan herinneren door de strakke jeans en hoge laarzen. Ik loop op haar toe en kus haar op de wangen. Haar ogen zijn glanzend, niet vermoeid zoals de laatste paar keer dat ik haar zag. Jaren terug.

Ceciel Krevnic (40) en ik gaan aan een rustige tafel zitten van theatercafé ’t Hoogt in Utrecht. De zaak is al geheel ondergedompeld in de kerstdecoratie. Langs ons tafeltje loopt een sliert van kerstballen en zilveren slingers. Ceciel lijkt ontspannen. Dat valt me mee. Als ik naar de bar loop om een jus d’orange en een thee te bestellen, ga ik in mijn hoofd nog eens langs de vragen. Toen ik ze de dag ervoor had opgesteld, had het me verbaasd hoeveel het er waren. Wat wist ik eigenlijk wél?

Lees meer...

Obama wint, New York feest

op 5 november 2008 door lise witteman in reportage

De ochtend van 4 november begon in New York zoals alle anderen, maar eindigde in een groot straatfeest.

‘s Ochtends, in een van de vele koffiebars die de stad rijk is, roept een barmedewerker om dat wie gestemd heeft, een gratis koffie krijgt. De mensen lachen, niemand heeft nog gestemd. In de straten is het net zo hectisch als op iedere andere dag, de gesprekken die worden gevoerd gaan over relaties of over het werk. Hooguit een enkeling refereert aan de verkiezingen. Misschien is iedereen er over uitgepraat.

Lees meer...

Zieltjes winnen tijdens de Amerikaanse verkiezingen

op 13 oktober 2008 door lise witteman in reportage

Zaterdag, de ochtend na Halloween. Onder een warm herfstzonnetje loop ik naar de parkeerplaats van een supermarkt. Het trefpunt. Mijn ‘I Love Barack Obama’ T-shirt wordt hartelijk ontvangen door de wachtenden. Binnen luttele minuten zijn mijn naam en telefoonnummer genoteerd, krijg ik een Obama-sticker opgeplakt, word ik ingedeeld bij iemand met een auto en kan ik op weg. Mijn partner voor die dag heet Hisao Yatsuhashi, een architect. Het is de eerste keer dat hij op vrijwilligerspad gaat, maar zijn vrouw en hij hebben wel al enige donaties gemaakt. Met name wanneer John McCain weer eens in een tv-spotje “we kunnen hem niet vertrouwen” verkondigt, grijpt hij naar de portemonnee. Geen wonder dat Obama de meeste donaties in de geschiedenis van de Amerikaanse verkiezingen heeft opgehaald. De mensen zijn gemotiveerder dan ooit om deze man in het Witte Huis te krijgen.

Dit verkiezingsjaar zijn ook veel Nederlanders, met name studenten, naar de Verenigde Staten getrokken om een paar maanden vrijwilligerswerk te doen voor de Obama-campagne. Het grootste deel van de tijd zitten ze op kantoor en bellen ze potentiële stemmers. Af en toe gaan ze erop uit. Zieltjes winnen. Een van hen liep ik bij een speech van Barack Obama tegen het lijf. Het bleek zowaar een oud schoolgenoot! Samen met jonge mensen vanuit de hele wereld werkt hij voor een Obama-kantoortje nabij Washington. De geoliede Obama-machine leert veel over organisatie en management, een leuke aanvulling voor de prille c.v. van een student. Ik nam me voor ook een dagje zendwerk te gaan doen. Hoewel journalistieke codes objectiviteit voorschrijven, wil ik liever geen John McCain-stem op mijn geweten hebben. In een ‘swingland’ als de Verenigde Staten zou dat immers zomaar de beslissende stem kunnen blijken. Via internet schreef ik me daarom in als Obama-vrijwilliger en ontving per mail de adresgegevens van de verzamelplaats. Vanaf daar zou de organisatie de regie overnemen.

Lees meer...