De advocaat die het Nederlandse immigratiebeleid onderuit haalde

op 27 juli 2010 door lise witteman in interview

De Nederlandse immigratiepolitiek botste jarenlang met Europese regelgeving over gezinsmigratie. Maar afgelopen maart trok de spraakmakende rechtszaak Chakroun een streep door de misvattingen waarop het Nederlandse beleid was gebaseerd. Advocaat Reinier Veerkamp had de zaak in handen die strenge migratieregels ook in de toekomst vrijwel onmogelijk maken.

In de statige Utrechtse wijk Buiten Wittevrouwen, bevindt zich het vreemdelingenadvocatenkantoor Jap A Joe, genoemd naar de oprichter. In de kamer van advocaat Veerkamp liggen enorme stapels papieren. Het zijn de asieldossiers die te dik zijn om in mappen te doen, en waarvan de inhoud niet zelden bepalend is voor het leven van hele gezinnen.

Hoe kwam het echtpaar Chakroun bij u terecht?
Veerkamp:
“Waarschijnlijk via mond tot mond reclame. Advocaat Jap A Joe is zelf van oorsprong ook geen Nederlander en kent een heleboel mensen die tot de allochtone groep behoren.”

Is het rechtssysteem voor hen goed toegankelijk?
“Ik heb niet het idee dat men er erg veel moeite mee heeft de rechtswegen te bewandelen. In dit soort zaken haken mensen ook niet snel af, je wilt toch je vrouw bij je krijgen. Maar door de bezuinigingen schieten de eigen bijdrages wel de lucht in.”

Zag u al meteen de reikwijdte van deze zaak?
“Voordat het echtpaar Chakroun bij mij kwam, werd binnen mijn beroepsgroep al eindeloos gepraat over het belachelijke verschil dat Nederland maakte tussen gezinshereniging en gezinsvorming. Het was dus allemaal niet zo nieuw. Een heleboel advocaten hadden alle argumenten die wij naar voren brachten in de Chakroun-zaak ook al in andere zaken naar voren gebracht.”

Waarom hadden zij geen succes?
“Het succes is gekomen uit Luxemburg, omdat de Raad van State ditmaal de rechtsvragen voorlegde aan het Europese Hof. Waarschijnlijk heeft de Raad deze zaak uitgekozen, omdat dit zo’n extreem geval is. Het echtpaar Chakroun was echt nét gehuwd nadat de man naar Nederland was verhuisd, en inmiddels al ruim dertig jaar samen. Maar door dat rare onderscheid tussen gezinsvorming en gezinshereniging was op hen een strengere inkomenseis van toepassing.”

Is het wel een taak voor de rechter om die Europese regels zo verstrekkend te interpreteren?
“Ik denk dat heel veel nieuwe regelgeving aanleiding geeft tot uitspraken van rechters. Je kunt bij het opstellen van regels natuurlijk niet met iedere situatie die zich ooit zou kunnen voordoen rekening kan houden. Mevrouw Verdonk, toen minister voor Vreemdelingenzaken, had kennelijk het idee dat deze gezinsherenigingsregels voldoende openingen boden voor haar beleid.

“Kijk, wijsheid achteraf is natuurlijk altijd prachtig. Maar als je dat arrest leest en je legt de gezinsherenigingsrichtlijn ernaast zijn de implicaties helder als glas. Een heleboel juristen hadden van tevoren ook al hun bedenkingen. Maar ja, de minister en haar staf niet.”

Waarom sijpelden die bedenkingen dan niet door tot de politiek? Verdonk heeft nota bene zelf haar handtekening onder deze Europese gezinsherenigingsregels gezet.
“Dat is inderdaad een vreemd aspect. Verdonk was er zelf bij. Zulke onderhandelingen zijn natuurlijk vaak een kwestie van geven en nemen. Aan het opschrijven van de uiteindelijke tekst gaat een heel proces vooraf met gebabbel en kopjes koffie en jij krijgt dit en hij krijgt dat. Wat je terugvindt in het eindresultaat is meestal een tussenoplossing. Verdonk zal hebben gedacht: het wóórd ‘gezinsvorming’ staat niet in deze Europese regels.”

Was dat logisch om te denken? Had u bij wijze van spreken ook zo kunnen beredeneren?
“Nee, ik vind van niet. Het zijn allemaal trucjes om de gezinsmigratie zo beperkt mogelijk te houden en dat alleen al druist in tegen de strekking en de geest van de gezinsherenigingsregels.”

Sinds de uitspraak afgelopen maart heeft minister Hirsch Ballin de leeftijdseis verlaagd van 21 naar 18 jaar en is de eis voor het inkomen teruggeschroefd naar 100% van het minimumloon. De plannen voor een taaltoets zijn, mede door de demissionaire staat van het kabinet, op de lange baan geschoven. Kunt u nu zeggen dat Nederland de regels netjes naleeft?
“Inmiddels is het nieuwe beleid dat de immigrant het minimumloon moet verdienen, maar ook dat staat niet in de Europese gezinsherenigingsregels. Er staat letterlijk: ‘voldoende regelmatige inkomsten zonder beroep te doen op het stelsel van sociale bijstand.’ Dat moet dus op individueel niveau bekeken worden. Als ik gratis in een woninkje huis wat eigendom is van mijn broer en ik werk halve dagen als schoonmaker, zit ik officieel onder de norm van het minimumloon. Maar dat betekent niet automatisch dat ik geen voldoende inkomsten heb voor míjn specifieke situatie.”

Kan Nederland het zich veroorloven om te blijven doorprutsen aan verkeerd beleid?
“Hirsch Ballin zal het geen prutsen noemen. Hij zal zeggen dat het beleid in overeenstemming is met de wens van het merendeel van de bevolking om een beperkt migratiebeleid te voeren. Maar bij een eventuele rechtszaak kan Nederland dan weer worden teruggefloten.”

Daar gaan misschien wel weer jaren overheen.
“Ja.”

En het echtpaar Chakroun? Zijn man en vrouw nu eindelijk herenigd?
“Ik vroeg het laatst nog na, maar eerlijk gezegd weet ik niet. Ze zullen wel op vakantie zijn.”

Tags: , , ,

Reageren?

Comments are disabled.