Het helaas van Sarah Palin

op 20 oktober 2008 door lise witteman in achtergrond

Ze heeft een ‘geweldig persoonlijk verhaal’, vindt zelfs Barack Obama. En inderdaad lijkt Sarah Palin in veel opzichten de vleesgeworden Amerikaanse Droom. Van eenvoudige provinciaal wist ze op te klimmen tot vice-presidentskandidaat en nationale superster. Toch werd de aanvankelijk briljante zet van de Republikeinen binnen luttele weken ontmanteld als een faliekante vergissing.

Woensdag 3 september 2008. Met een wervelende speech accepteert Sarah Palin haar vice-presidentkandidaatstelling op de Republikeinse Conventie. De gouverneur van Alaska is als een engel die uit het niets verschijnt om John McCain, zelfs de hele Republikeinse partij van de ondergang te redden. Fris en charmant, een voormalig schoonheidskoningin, compenseert ze voor de bejaarde presidentskandidaat. Maar niet alleen de jonge kiezers zien een rolmodel opstaan. Met haar conservatieve teksten krijgt Palin de rechtse vleugel van de partij weer bij de les. Feministen die over Hillary’s verlies treuren zien nieuwe barsten in het glazen plafond verschijnen. Provincievolk heeft zijn spreekbuis gevonden. De media ruiken vers bloed.

Het is niet voor het eerst dat Sarah Palin wordt ingezet vanwege haar aansprekende verschijning. Op dezelfde wijze begon ze haar politieke carrière in haar woonplaats Wassila. Door burgemeester John Stein werd Palin in 1992 als troefkaart ingezet. Via de heffing van verkoopbelastingen beoogde de toenmalige burgemeester de introductie van nieuwe publieke diensten, zoals een politiemacht. Een grote ambitie voor een klein stadje.

Palin bleek met haar volkse inborst in staat de inwoners van Wasilla voor Stein’s plannen te winnen en rolde zo de gemeentepolitiek in. Na vier jaar jaar in de gemeenteraad van Wasilla te hebben gezeten, stelde Sarah Palin zich verkiesbaar voor het burgemeesterschap. Ze had oog voor de veranderingen die in Wasilla plaats hadden gevonden. Oerconservatieve olieboeren uit staten als Oklahoma, Texas en Louisiana hadden zich vanwege de gunstige grondprijzen en belastingen in het plaatsje gevestigd. Palin zette deze groep ten koste van Stein naar haar hand en won de verkiezingen van 1996.

Als burgemeester lukte het Palin om tegelijkertijd belastingen te verlagen en Wasilla van een sportstadion te voorzien. Altijd hield ze in de gaten wat de behoeften van de stadsinwoners waren door direct contact met ze te onderhouden. Zo bleef ze een verbindstuk tussen de mensen en de politiek.

Die woensdag op de Republikeinse Conventie lijkt Sarah Palin weer dezelfde functie te vervullen. De toehoorders hangen aan haar lippen. Aangezien het Amerikaanse volk haar nauwelijks kent, vertelt ze veel over zichzelf.

Sarah Palin heeft vijf kinderen. De oudste helpt de Amerikaanse overwinning in Irak binnen te halen, de jongste heeft het Downsyndroom. Palin wist al vroeg in de zwangerschap van de aandoening van de kleinste, maar ze heeft het kind principieel niet willen laten weghalen. Ze is altijd fel tegenstander van abortus geweest.

Naast conservatief is Palin, zo komt op de Conventie naar voren, net als McCain een ethisch politicus. Die reputatie heeft ze aan met name één belangrijk wapenfeit te danken. Hoewel Palin een gevierd burgemeester was, moest ze vanwege een lokale wet na twee termijnen het veld ruimen en een nieuwe baan te zoeken. Die vond ze in 2003 in de functie van ‘publiek lid’ van de driekoppige Alaska Oil and Gas Conservation Commission. Deze commissie had als taak toezicht te houden op energiebedrijven. Al snel kreeg Palin door dat haar comissiegenoot Randy Ruedrisch onder één hoedje speelde met de bedrijven onder zijn toezicht. Dat ging lijnrecht tegen Sarah Palin’s principes in. Ze nam ontslag en bracht de hele zaak aan het licht.

Met deze onthulling heeft Palin naam gemaakt in de nationale politiek. De naam die haar zowel toegang verschafte tot het gouverneurschap als de vice-presidentkandidaatstelling.

Palin wordt doorgelicht
Na Palin’s toespraak op de Republikeinse Conventie schiet McCain Barack Obama in veel peilingen voorbij. Obama lijkt in deze volkse vrouw een geduchte tegenstander te hebben gevonden. Iedereen wil alles weten van het fenomeen dat Sarah Palin heet. McCain’s campagneteam houdt Palin echter angstvallig weg voor brutale reportersvragen.

De media laten het er niet bij zitten en trekken massaal naar Wasilla, op zoek naar antwoorden. Binnen enkele dagen ziet het kleine provinciestadje zich overstroomd door reporters. Ieder detail uit Palin’s persoonlijke en politieke verleden wordt uitgekamd en nageplozen. Dat levert talloze verhalen en schandalen op die uiteindelijk een totaalbeeld vormen van Palin’s karakter.

Het blijkt dat Palin zeker geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken. Al in de gemeenteraad kon ze slecht tegenspraak accepteren, met name van mensen van ‘betere huize’. Ze kon zich dwars opstellen en tot aan het onredelijke toe voet bij stuk houden. En ook later, tijdens haar periode als burgemeester, regeerde ze met harde hand. Van alle belangrijke ambtenaren van Wasilla vroeg ze c.v.’s op. Ze verlangde dat de hoofden van gemeente-afdelingen haar toestemming vroegen alvorens met de pers te spreken. Ze ontsloeg de bibliothecaresse Emmens nadat zij een leenboek over homoseksualiteit op haar verzoek niet verwijderde. Onder publieke druk moest Palin het ontslag de volgende dag weer ongedaan maken. Het hoofd van de politie werd eveneens ontslagen zonder goede reden. Hij had tijdens de verkiezingen Palin’s opponent John Stein gesteund. Hoewel het kwam tot een rechtszaak werd zijn ontslag niet teruggedraaid.

Ook het gouverneurschap van Sarah Palin bleek niet vlekkeloos. De Amerikaanse media berichtten dat haar traject als gouverneur bezaaid ligt met de politieke lijken van opponenten. Allemaal politici die onethisch bezig waren, volgens Palin.

Zelf haalt Sarah Palin over haar periode als gouverneur graag de verkoop aan van de gouverneurs-jet en het ontslag van de gouverneurs-kok. De jet vond ze een verspilling van geld aangezien ze toch zelden Alaska verliet; de kok een luxe die ze haar kinderen niet gewoon wilde maken. Ze staat er daarnaast op voor dat ze Alaska’s aanspraken op nationale fondsen terug heeft gedrongen. Deze nationale fondsen zijn door het Congres toegekend ten bate van de ontwikkeling van staten en gemeenten. Niet zelden gaat het daarbij over miljarden; volgens de McCain-campagne een verspilling van belastinggeld.

Maar de media komen erachter dat Palin niet altijd tegen de aanspraken op deze fondsen is geweest. Tijdens haar termijnen als burgemeester maakte ze er zelfs op grote schaal gebruik van. En ook als gouverneur. Met name berucht wordt haar steun voor de dure ‘Brug naar Nergens’. Een schandaal dat breed in de media is uitgemeten. Tijdens haar verkiezingscampagne voor het gouverneurschap was ze voorstander van dit infrastructurele project. Toen later bleek dat de geplande brug meer tegen- dan voorstanders ontmoette, veegde ze de plannen van tafel. Het geld dat het Congres beschikbaar had gesteld gaf Sarah Palin niet terug, maar stak ze in andere infrastructurele projecten. Menig staatsambtenaar betwijfelt of het geld daarmee beter besteed was.

Bergafwaarts
Naarmate de pers dieper graaft, worden er meer vraagtekens gezet bij McCain’s keus voor Palin als vice-presidentskandidaat. Niet eens zozeer wát ze heeft gedaan blijkt een struikelblok, maar hoeveel ze heeft gedaan. Met slechts 44 levensjaar om in de strijd te gooien, vragen veel mensen zich af of ze wel tegen de taken van een vice-president is opgewassen, laat staan die van president. McCain is immers de jongste niet meer en heeft bovendien een waslijst aan medische geschiedenis. De kans dat Sarah Palin op een dag daadwerkelijk het land regeert, is zeker niet weg te cijferen.

Wat weet deze voormalige schoonheidskoningin eigenlijk van de binnenlandse politiek, of de buitenlandse? Heeft ze meer in haar mars dan een fris uiterlijk en een charmant overkomen? McCain’s campagneteam begrijpt dat Palin niet onder deze vragen uit kan komen en zegt een aantal interviews toe. Vanaf dan gaat het hard bergafwaarts met Palin’s populariteit.

Op 11 september 2008 stelt Charles Gibson van ABC World News Sarah Palin de vraag wat voor buitenlandbeleid ze prefereert. Of ze het eens is met de Bush Doctrine? Sarah Palin heeft duidelijk nog nooit van een dergelijke doctrine gehoord. Charles Gibson legt uit dat het gaat om de vraag of Amerika een land al mag binnenvallen als het slechts een bedreiging vormt voor de binnenlandse veiligheid. Palin perst haar lippen opeen, kijkt verwilderd en zucht. Ze voelt zich duidelijk ongemakkelijk.

Op 24 september krijgt ze een herkansing. Met Katie Couric van CBS News komt ze weer te spreken over buitenlandse politiek. En weer gaat ze onderuit. Ze wordt geconfronteerd met een uitspraak die ze in het interview met Gibson had gemaakt. Vanwege de enkele omstandigheid dat Rusland dicht bij Alaska ligt, zo had ze aangegeven, meende ze ervaring met buitenlandse politiek te hebben opgedaan.

Hoewel Palin de confrontatie had kunnen verwachten, kon ze zich niet uit de situatie redden en toonde zich onnozel. Striptekenaars en cabaretiers hadden voor weken inspiratie opgedaan.

Na de interviews kan Sarah Palin geen goed meer doen en verliest ze in hoge mate haar draagvlak onder de kiezers. Zeker, de oerconservatieve Republikein draagt haar nog steeds op handen, maar ze is de mensen kwijt die ze eigenlijk aan zich had moeten binden: de vrouwen, de jongeren, de zwevende kiezers.

Daarbij komt er een einde aan een lopend onderzoek die Palin’s integriteit aan de kaak stelt. Sarah Palin zou haar macht als gouverneur hebben misbruikt door op haar ambtenaren druk uit te oefenen haar voormalig zwager te ontslaan. De uitslag van het onderzoek is bevestigend en daarmee uitermate schadelijk voor haar imago als verdediger van ethiek in de politiek. Sarah Palin spreekt de beschuldigingen tegen, gooit het over een andere boeg en gaat vol in de aanval op Barack Obama. Ze beschuldigt hem er onder andere van banden met terroristen te onderhouden vanwege zijn connectie met Bill Ayers, een radicaal in de jaren ‘60. Haar aanvallen missen doel. Mensen willen weten wie de economie kan redden, met of zonder radicaal verleden. En één ding weten ze zeker: Sarah Palin is niet de reddende engel.

Palin’s toekomst
Nu Palin’s ster is gedoofd, zijn haar voornaamste taken teruggebracht tot het zich afzijdig houden van de pers, toespraken geven aan conservatieve massa’s en, vooral, proberen de McCain-campagne niet nog meer schade te berokkenen. Vrouwen spreken er schande van dat zíj hen moet vertegenwoordigen, Republikeinen schamen zich voor de keuze van McCain, de pers smult.

De kans dat Palin op een dag de president van de Verenigde Staten is, bestaat nog steeds. Echter, die mogelijkheid lijkt met iedere verkiezingspeiling af te nemen; Barack Obama stevent op winst af. En wat moet Palin dan? Terug naar Alaska? Hoewel haar populariteit ook onder de inwoners van de staat inmiddels met een vijfde is afgenomen, is nog steeds ruim 60 procent fan van haar. In Alaska is geen lastige linkse pers, geen zwarte opponent. Slechts haar ‘folks’, waartussen ze weer in de vergetelheid kan raken. Maar dan moet je het Sarah Palin nageven: goed leesvoer was ze wel.

Tags: ,

16 reacties

  1. Scott

    8 december 2014 @ 16:02

    Eric

    11 december 2014 @ 10:49

    herbert

    12 december 2014 @ 18:23

    glen

    21 december 2014 @ 12:58

    christopher

    21 januari 2015 @ 04:16

    Danny

    21 januari 2015 @ 04:47

    Ralph

    24 januari 2015 @ 01:03

    Ricky

    30 januari 2015 @ 10:53

    Jamie

    1 februari 2015 @ 16:38

    Kenneth

    1 februari 2015 @ 19:10

    Michael

    2 februari 2015 @ 14:41

    Brad

    5 februari 2015 @ 12:55

    brandon

    5 februari 2015 @ 17:49

    neil

    7 februari 2015 @ 00:44

    Keith

    8 februari 2015 @ 14:05

    Antonio

    8 februari 2015 @ 14:48

    Accountants allochtonen amsterdam arbeidsmarkt criminaliteit crisis cultuur denemarken dieren economie europa Financieel FollowTheMoney immigratie Job Cohen journalistiek justitie Lobby marokko media milieu obama ondernemen onderwijs openbaar vervoer politiek binnenland politiek buitenland porno ProRail psychologie PvdA PVV recht vakantie verenigde staten wilders

  • Meta

  • RSS twitter.com/LiseWitteman